બાળ કાવ્ય

મારા બાળકો માટેના આ કાવ્ય છે, ઇ સાંભળીને આનંદમાં આવી જાય છે,

નિધી………ઓ ,………..નિધી,…..

નિધી એ સાંભળ્યુ નો સાંભળ્યુ, ત્યાં એની “માં” એ,

ત્રીજી રાડ દીધી..એ ……નિધી,

નિધી બહાર છ્જ્જે ઉભી ઉભી જોવે,

ત્યાં હરિયો બેઠો-બેઠો રોવે,….

નિધી હોંકારો દે ને પાછી ફરે..,

ત્યાં રાધુ મારી નિધી દીદી..નિધી દીદી નામ નો દેકારો કરે,

બિચારી નિધી અંતે માના ઠ્પકે નીચુ ડોકુ રાખી રોવે,

બેટા મારાથી કંઇ થાય એમ નથી, બાપ બસ, આ બધુ જોવે…..

( મારી રાજેશ્વરીને અમે રાધુ કહિએ છીએ)

રાધુ મારી રાધુ, કાઢી નાખે લાધુ…

પ્રસંગમાંથી ઊભા કરે ,,,ખાધુ નો ખાધુ…

(રાગ ;  પંખીડાને આ પિંજરૂ જુનુ જુનુ લાગે.)

હરીભાઇ નું સ્કુટર ચાલે ભમ..ભમ….ભમ,

રેષકોસ જાશુ ને પાણી પુરી ખાશું,..

ગોકિરો કરશું , દેકારો કરશું ,

પોલિસના ધોકા પડસે ધમ…ધમ….ધમ..

(આના રાગ માટે કિશોરકુમાર મનુભાઇ ની મોટર એવુ તમને કે વુ પડશે…)

હરિભાઇ મારો દોઢ-ડાહ્યો,

ને કપડા હોતો નાહ્યો,

કપડા થય ગ્યા ભિના,

હરિભાઈ ને ખીજાણી “મિના”…….